دولت و هوش مصنوعی؛ منطق کارکردی اقتدار و مشروعیت
طبق این گزارش که توسط دفتر مطالعات بنیادین حکمرانی مرکز پژوهشهای مجلس تهیه شده است، مفهوم دولت - ملت، از زمان شکلگیری در قرن هفدهم، تحولات بنیادینی را در ساختار سیاسی، هویت ملی و روابط بینالملل تجربه کرده است. اکنون، ظهور و به کارگیری فزاینده فناوریهای نوین، به ویژه هوش مصنوعی، بقا و تداوم این ساختارهای پیشین را با چالشهای اساسی مواجه میسازد. این گزارش به دنبال آن است که رابطه میان هوش مصنوعی و دولت و مشخصاً تعامل یا تقابل ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با مفاهیم اقتدار و مشروعیت را واکاوی کند و از این رهگذر به ترسیم فضای برآمده از این سیر دیالکتیکی نائل آید. از آنجا که هوش مصنوعی بر حکمرانی، خط مشیگذاری و مدیریت عمومی اثرگذار است، پرسشهایی بنیادین پیرامون عامل اقتدار و مبنای مشروعیت تصمیمهای الگوریتمی ایجاد میشود که دغدغه اصلی این پژوهش را تشکیل میدهد. برای پاسخ به این پرسش، ابتدا با تحلیل مفهومی و نظری، بستر معنایی اقتدار و مشروعیت تبیین میشود. سپس ضمن توجه به تجربه دولت – ملتها در به کارگیری هوش مصنوعی، تأثیر آن بر تقویت یا تضعیف کارآمدی این دو عنصر محوری ارزیابی میشود تا مواجهه دولت و هوش مصنوعی در بستری متعادل تشریح گردد. این گزارش با گردآوری دادههای کتابخانهای و اسنادی و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است.
مواردی که با دانلود این گزارش میتوانید از آن آگاهی یابید:
- اقتدار و هوش مصنوعی
- مشروعیت در عصر هوش مصنوعی
- حیات حکمرانی بر مدار الگوریتم
- حکومتداری دیجیتال در ایران
- و موارد دیگر...